นิทานเรื่องลูกหมูสามตัว

advertisements


รักจัง > นิทาน > นิทานอีสป > นิทานเรื่องลูกหมูสามตัว

นิทานเรื่องลูกหมูสามตัว พร้อมภาพประกอบ เป็นนิทานที่จะสอนให้เด็กๆเป็นคนขยัน ให้รู้โทษของความขี้เกียจ และประโยชน์ของความขยัน ว่าจะได้ประโยชน์และความภูมิใจอย่างไร เมื่อเราขยัน สอดแทรกไว้ใน นิทานเรื่องลูกหมูสามตัว นี้แล้ว 

1. คลิปวีดีโอ เรื่องลูกหมูสามตัว

2. นิทานเรื่องลูกหมูสามตัว


คลิปวีดีโอเรื่องลูกหมูสามตัว


นิทานเรื่องลูกหมูสามตัว ครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว มีแม่หมู กับลูกหมูพี่น้อง 3 ตัว อาศัยอยู่ในที่แห่งหนึ่ง... ลูกหมูตัวโตสุดซึ่งเป็นพี่ใหญ่นั้น เป็นหมูที่ออกที่จะเกียจคร้านเป็นอย่างมาก แล้วก็มักที่จะชอบไปแอบหาที่หลบหลับนอนอยู่ตลอดเวลา ลูกหมูตัวที่สองซึ่งเป็นน้องหมูตัวกลางก็เป็น หมูที่ตะกละเป็นที่สุด จะไม่ชอบทำงาน แม้เวลาทำงานก็จะหาเรื่องพักแล้วกินอาหาร ที่แอบพกเอาติดตัวมาด้วยอยู่เสมอ ๆ แต่ว่าลูกหมูตัวที่สามนั้น เป็นหมูที่ขยันขันแข็ง และชอบทำงาน เป็นอย่างมาก ถึงแม้ว่า น้องหมูตัวสุดท้องจะเป็นหมูที่ขยันขันแข็งทำงานเป็นอย่างมากอย่างไรก็ตามที...

แต่อาหารที่หามาได้นั้นก็ต้องหมดลงไปอย่างรวดเร็วในไม่ช้า ด้วยเป็นเพราะว่า ที่บ้านของเขานั้นมีหมูที่ขี้เกียจกับหมูที่ชอบกินอยู่ตั้งสองตัวนั่นเอง วันหนึ่ง แม่หมูได้พูดขึ้นว่า " ตอนนี้พวกเธอก็โตกันขึ้นมามากแล้ว ถึงเวลา ที่จะต้องแยกย้ายกันออกไปสร้างบ้านเป็นของตัวเองอยู่ที่ข้างนอก..." น้องหมูตัวสุดท้องเมื่อได้ฟังแม่หมูพูดว่าอย่างนั้น ก็ให้เป็นเกิดมีความปิติยินดีขึ้นมาอย่างมาก " เราจะสร้างบ้านของเราแบบไหน แล้วเอาอะไรมาสร้างเป็นบ้านดีนะ??"  พี่หมูตัวโตตัวขี้เกียจ เมื่อได้ยินแม่หมูพูดมาว่าเช่นนั้นก็พูดบ่นขึ้นทันที ด้วยเพราะไม่ค่อยชอบที่จะทำงานอยู่แล้วนั่นเอง...ก็เลยโดนแม่หมูดุเอาให้ว่า



 " อย่ามามัวบ่นอยู่อย่างนั้นสิ...รีบ ๆ ออกไปจัดการสร้างบ้านเป็นของตัวเองเดียวนี้เลย.." พี่หมูตัวโตจึงจำใจที่จะต้องออกไปสร้างบ้านแต่ก็ด้วยอย่างไม่ค่อยที่จะเต็มใจสักเท่าใดนัก... " อู๊ด อู๊ด..มันเป็นเรื่องที่น่าเบื่อรำคาญเป็นอย่างมาก...แต่ว่าถ้าเป็นบ้านที่ทำด้วยฟางล่ะ.. ใช่สิ เราก็สามารถที่สร้างมันขึ้นมาได้อย่างง่าย ๆ และรวดเร็วอีกเสียด้วย.." 

แล้วบ้านที่ทำขึ้นมาจากฟางก็ถูกสร้างขึ้นมาอย่างรวดเร็ว และเสร็จลงในไม่ช้า พี่หมูตัวโตได้มาคุยโวอวดพวกน้อง ๆ หมูว่า " เห็นไหม ฉันสร้างบ้านได้ เสร็จรวดเร็วก่อนใคร ๆ พวกแกจงดูเอาฉันเป็นตัวอย่าง แล้วสร้างบ้านของพวกแก ให้เสร็จขึ้นเร็ว ๆ.. " พี่หมูตัวที่สองได้พูดชมพี่หมูใหญ่ว่า 
"พี่เก่งจังสร้างบ้านได้เสร็จรวดเร็ว และวิเศษมากเนี้ยบจริง ๆ " 


แต่ว่าน้องหมูตัวที่สามกลับท้วงติงขึ้นว่า " แต่ว่านะ ! บ้านที่ทำขึ้นมาจากฟางนี่น่ะ มันก็คงจะต้านทานลมที่พัดมาแรง ๆไม่ได้เสียน่ะสิ...."  เมื่อพี่หมูตัวที่สองได้ฟังเช่นนั้นก็พูดขึ้นว่า" มันเป็นความคิดที่ดีมาก! ถ้าอย่างนั้นเห็นทีว่าเราจะสร้างบ้านของเราด้วยไม้ดีกว่า เพราะมันสามารถที่จะต้านลมที่พัดมาแรง ๆได้ อย่างแน่นอน.." 

เมื่อคิดได้ดังนั้นแล้วพี่หมูตัวที่สองก็รีบเข้าไปที่ในป่า แล้วได้เก็บรวบรวมเอาเศษ ไม้มาในทันทีทันใด " ป๊อก ป๊อก !" แล้วก็ตอกตะปูลงไปอย่างนี้อีกหน่อย แค่นี้เอง..เราก็ได้บ้านที่ ทำขึ้นมาจากไม้แข็งแรง เห็นไหมสร้างได้เสร็จเป็นบ้านแล้ว..."จึงเป็นอันว่าพี่หมูตัวที่สองก็ได้ สร้างบ้านของตัวเองที่ทำขึ้นมาจากไม้ได้สำเร็จเสร็จลงเช่นกัน "ดูสิ ! บ้านที่ทำขึ้นมาจากไม้ของข้าสร้างเสร็จแล้วนะ เป็นบ้านที่วิเศษสามารถต้านลมได้อย่างดี อีกเสียด้วย" พี่หมูตัวที่สองพูดแบบคุยโวอวดน้องหมูตัวที่สามอีกเช่นกัน แต่น้องหมูตัวที่สามกลับพูดว่า 



" ถึงแม้ว่า บ้านที่ทำขึ้นมาจากไม้นั้นจะต้านลมได้ดีก็จริง แต่มันก็คงจะต้องพังลงมาถ้า มีใครมาบุกโจมตี "พี่หมูตัวที่สองเมื่อได้ฟังเช่นนั้นก็ให้เป็นนึกโกรธน้องหมูขึ้นมาในทันที " แกพูดว่าอะไรของแก ? ถ้ามัวขืนแต่จะมาเดินขนอิฐอะไรของแกอยู่นั่นอย่างช้า ๆ แกก็จะไม่มี ทางสร้างบ้านของแกได้เสร็จลงทันเวลาเพราะว่า!

..อีกไม่นานมันก็จะ ค่ำมืดลงแล้ว เดี๋ยวเถอะ..เดี๋ยวพวกหมาป่ามันก็จะได้เวลาที่จะออกมาหากินของมันเสียด้วยสิ..." น้องหมูตัวที่สามได้พูดว่า " เราเพียงแต่ต้องการที่จะสร้างบ้านของเราด้วยอิฐ ที่แข็งแรงไว้เป็นที่พักอาศัย เพราะมันจะได้ไม่พังลงมาได้อย่างง่าย ๆ แล้วยิ่งไปกว่านั้นแม้ว่าจะมีลมแรง ๆ พัดมาก็จะไม่เป็นอะไรทั้งสิ้น" น้องหมูตัวที่สามได้แบกเอาอิฐมากองรวมกันเอาไว้

แล้วหลังจากนั้นเขาก็ผสมปูนซีเมนต์ แล้วเอามาทาลงไปอีกครั้ง เพื่อทำฐานของบ้านให้แข็งแรง โดยซ้อนอิฐ เรียงกันทีละก้อนทีละก้อนแล้วฉาบด้วยปูนอีกครั้งอย่างเหนียวแน่น... " ปัต! ปัต!จะต้องสร้างบ้านที่แข็งแรงที่สุดมากกว่าใคร" แล้วที่นั่น..พี่หมูทั้งสองตัวก็ได้โผล่หน้าออกมา " นี่มันก็จะค่ำมืดลงแล้วนะ แกมามัวทำอะไรของแกอยู่นั่นแหละ เดี๋ยวเถอะ...เดี๋ยวพวกหมาป่ามันก็จะได้เวลาที่จะ ออกมาหากินของมันแล้ว ...ยิ่งไปกว่านั้นถ้าเกิดแกจะโดนหมาป่ากิน เข้าไปแล้วละก็...ข้าทั้งสองไม่ช่วยนะ..จะบอกให้...

" พี่หมูทั้งสองพูดจบแล้ว ก็รีบแยกย้ายจากไปอย่างรวดเร็ว น้องหมูตัวที่สามได้พูดว่า " ก่ออิฐทีละก้อน ๆ..เรียงขึ้นไป ๆ..เรื่อย ๆ เดียวก็จะได้บ้านที่แข็งแรงป้องกันอันตรายให้ได้ แม้ว่า..หมาป่าจะมาก็ไม่เป็นไร ไม่กลัวหรอก? ... " และแล้วเมื่อความมืดเข้ามาเยือน เมื่อบนท้องฟ้าพระจันทร์ขึ้นจนเต็มดวงแล้ว และในเวลานั้น บ้านที่สร้างขึ้นมาจากอิฐของน้องหมูตัวที่สามก็ สร้างได้สำเร็จลงอย่างเรียบร้อย 



" โบวววว์..." ใช่แล้ว...มันเป็นเสียงหอน ของหมาป่าที่ได้เวลาออกมาหากินตามปกติของมัน " โอ้..ทันเวลา พอดิบพอดีเลย..ดีมาก" และเสียงหอนของหมาป่านั้น ก็ทำให้พี่หมูทั้งสองตัว ต้องนั่งกอดเข่าตัวสั่นเทาอยู่ด้วยความสะพึงกลัวเป็นอย่างมาก...  " เอก อี้ เอก ๆ " รุ่งเช้า..หมูพี่ ๆ ทั้งสองตัวได้มาหาน้องหมูตัวสุดท้อง และได้ชวนกันกลับมาที่บ้านของตน แม่หมูได้พูดว่า 

" พวกเจ้าทั้งสามเก่งและ ทำได้ดีมาก...ดังนั้นต่อแต่นี้ไปพวกเจ้าก็จงออกไปอาศัยหากินกันเองได้แล้ว " เมื่อได้ยินแม่หมูพูดพี่หมูทั้งสองตัวก็พูดบ่นขึ้นมาอีกว่า " ไม่เอาหละ... น่าเบื่อจะตาย แล้วข้าก็เหนื่อยแล้วด้วย"แม่หมูให้เป็นเบื่อหนาระอาใจ กับพี่หมูทั้งสองตัวเป็นอย่างที่สุด !  ในขณะที่ลูกหมูทั้งสามกำลังเดินทางกลับไปที่บ้านของพวกตนอยู่นั้น พลันก็ได้ มีหมาป่าตัวหนึ่งที่เดินดมกลิ่นหาเหยื่ออยู่ในป่าแถว ๆ นั้นเดินผ่านมา และได้แอบเห็น เจ้าหมาป่ารีบสะกดรอยติดตามหลังไปติด ๆ

 " ดีจัง มีลูกหมูน่าอร่อยตั้งหลายตัวแน่ะ...เราจะกินตัวไหนก่อนดีนะ.." เมื่อลูกหมูทั้งสามตัวเดินทางแยกย้ายกันกลับไปที่บ้านตามลำดับแล้ว ซึ่งแน่นอนที่เจ้าหมาป่าก็ได้สะกดรอยติดตามไปติด ๆ เหมือนกัน มันพูดว่า " ข้าจะต้องกิน อ้ายหมูตัวที่ขี้เกียจที่สุด ที่สร้างบ้านด้วยฟางนั่นแหละก่อนอื่นใดเลยล่ะ "  หมาป่าเมื่อมาถึงที่หน้าบ้านก็เคาะประตู..ป๊อก..ป๊อก..

" เปิดประตูเดี๋ยวนี้ !.." พี่หมูตัวที่หนึ่งตกใจเป็นอย่างมาก และได้รีบลงกลอนประตูทันทีเหมือนกัน" อ้ายบ้าเอ้ย.. บ้านที่ทำ มาจากฟางของแกนี่น่ะ แค่โดนข้าเป่าเข้าให้ทีเดียวก็พังหมดแล้ว ฟู่ ๆ ๆ " ว่าแล้วมันก็พ่นลม ปากของมันเป่าใส่" ฟู่ " บ้านที่ทำขึ้นมาจากฟางทั้งหลังก็มีอันได้พังลงไปทั้งหลัง " จ๊าก..ช่วยด้วย ....ช่วยด้วย..จ้า
" พี่หมูตาเหลือกวิ่งหนีไปที่บ้านของน้องหมูตัวที่สองทันทีทันใด " จะหนีมาแอบซ่อนอยู่ในบ้านที่เป็นแบบนี้ก็ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก..ว๊อย" ลูกหมูทั้งสองตัวนั่งกอดกันตัวสั่นเทาไปหมดกับเสียงอันน่าหวาดกลัว ของหมาป่า ว่าแล้วมันก็กระโดดเข้าชนประตูบ้านอย่างรุนแรง บ้านที่ทำขึ้นจากไม้ลั่นเสียงดัง" เอียด ๆๆ" แล้วเริ่มโอนเอนไปมา  และเมื่อหมาป่ากระโดดชนซ้ำเข้าไปอีกในครั้งที่สอง



บ้านที่สร้างขึ้นมาจากไม้ ส่งเสียง " ปาริ..ปาริ "และมีอันต้องแหลกสลายลงไปเป็นเสี่ยงๆ ในทั้นทีทันใด หมาป่าได้กระโจนเข้าไปจนเกือบจะชิดตรงที่ลูกหมูทั้งสองตัวกำลังโอบกอดกันอยู่ด้วยอาการสั่นเทา " จ๊าก..แย่แล้ว....ช่วยพวกเราด้วย..จ้า " หมูทั้งสองตัวรีบวิ่งหนีไปอย่างสิ้นหวัง โดยมีเจ้าหมาป่าก็ได้วิ่งตามมาติด ๆ " จะหนีไปไหน ! กลับมาให้ข้ากินเสียดี ๆ "  พี่หมูทั้งสองตัววิ่งหนีมาจนถึงที่บ้านของน้องหมูตัวที่สามด้วยความยากลำบาก "เร็ว ๆ หมาป่ามันกำลังตามมา..รีบปิดประตูใส่กุญแจไม่เช่นนั้นเดี๋ยวต้องโดนมันกินแน่ ๆเลย

" พี่หมูทั้งสองตัวรีบลงกลอนประตู แม้กระนั้นน้องหมูตัวที่สามกลับยิ้มแล้วพูดว่า "มันไม่เป็นปัญหาหรอก เพราะบ้านที่ทำขึ้นมาจากอิฐนั้นแข็งแรง แม้หมาป่าจะมาโจมตี อย่างไร ก็ไม่มีทางพังลงมาอย่างง่าย ๆ แน่นอน"  "อ้ายหมูหน้าโง่ทั้งหลายเอ้ย!..แม้จะหนีมาแอบอยู่ในบ้านที่เป็นแบบนี้ก็ตามเถอะ ข้าจะพังให้ดูเดี๋ยวนี้เลย "ว่าแล้ว หมาป่าก็โผเข้าไปที่ประตูบ้านอย่างรวดเร็ว 

"ปั้ง ปึง ปึง!"แต่มันแทบจะถอดกระดูกของมันออกเป็นชิ้น ๆ เลยทีเดียว ด้วยความแข็ง ของอิฐ" อ๊อก! อั๊กๆๆ" หมาป่าต้องได้รับบาดเจ็บ ดังนั้นมันจำใจต้องถอยออกไป อย่างไม่ค่อยที่จะเต็มใจสักเท่าใดนัก "เย เย้..ดีมาก!" หมูทั้งสามตัวตกลงใจกันว่าจะอาศัยอยู่ด้วยกันที่บ้านของ น้องหมูตัวที่สามชั่วขณะหนึ่ง ส่วนเจ้าหมาป่านั้นก็..ตั้งแต่วันนั้นมันได้เงียบหายไป สงสัยว่าคงจะเจ็บมากนั่นแหละเลยไม่คิดที่จะมาก่อกวนอีก...แต่แล้วในวันหนึ่ง พวกลูกหมูทั้งสามได้ออกเดินทางไปที่ภูเขาเพื่อจะไปเก็บผลแอปเปิ้ล และที่นั่น ก็เหมือนเดิมที่หมาป่าได้ออกมาปรากฏตัวอีกครั้ง...พวกหมูทั้งสามเมื่อเห็นดังนั้นจึง ได้รีบปีนหนีขึ้นไปบนต้นแอปเปิ้ลอย่างรวดเร็ว 

   ด้วยหมาป่านั้นมันไม่มีความสามารถที่จะปีนขึ้นต้นไม้ได้นั่นเอง" ชิต! ก็ได้..ข้าจะรอ จนกว่าพวกแกจะลงมาเองนั่นแหละ ! " เมื่อหนึ่งชั่วโมงผ่านไป และสองชั่วโมงก็ผ่านไป..หมาป่าก็ยังไม่ยอมจากไปจากที่นั่น น้องหมูตัวที่สามใช้ความคิด..และได้พูดว่า " นี่ นี่ หมาป่า, แกคงหิวแล้วสินะ อยากกินแอปเปิ้ล หรือเปล่าล่ะ ? ? ? "พูดแล้วเขาก็ขว้างผลแอปเปิ้ลลงไปที่ข้างล่างหมาป่าด้วยก็กำลังหิวอยู่พอดีนั่นเอง มันจึงรีบวิ่งตามผลแอปเปิ้ลที่โดนขว้าง ลงมาและก็ได้กลิ้งไปที่ข้างหน้าอย่างรวดเร็ว " เร็ว ๆ เป็นโอกาศดีแล้วที่จะคิดหนี!

" พวกหมูจึงหนีกลับมาได้อย่างปลอดภัย...และในวันรุ่งขึ้น ลูกหมูตัวที่สามได้ออกไป ที่ในเมืองเพื่อหาซื้อถังใส่น้ำ และในระหว่างทางขากลับขณะที่กำลังแบกถังอยู่นั้น เจ้าหมาป่าจอมตะกละก็ได้มาดักรออยู่ที่เส้นทางสายนั้นอีกครั้ง..และสิ่งนี้น้องหมูก็ได้แอบเห็น " โอ้..! อ้ายหมาป่ามันดักซ่อนตัวอยู่นี่ " น้องหมูตัวที่สามตกใจที่ได้เห็นหมาป่าแอบซ่อนตัวอยู่จากเงายาวและดำมืดของมันที่ต้องแสง แดดในตอนเย็นนั่นเอง

...น้องหมูรีบวางถังลงไว้ที่พื้นแล้วกระโดดลงไปที่ข้างใน หลังจากที่เล็งเป้า ให้ตรงจุดแล้ว ทีนี้เขาก็กลิ้งมันลงไปอย่างรวดเร็วและรุนแรง " จ๊ากกก..!" หมาป่าร้องจ๊าก ออกมาด้วยความเจ็บเพราะโดนปะทะและโดนทับด้วยถังที่กลิ้งลงมาอย่างแรง มันได้หนีหายไปในทันที ดังนั้นน้องหมูตัวที่สามจึงเดินทางกลับมาที่บ้านได้อย่างปลอดภัย 

หลังจากนั้นต่อมาไม่นาน..เจ้าหมาป่าก็ได้เดินแบกเอาบันไดยาวมาที่บ้าน ของพวกลูกหมู " น่าที่จะคิดได้อย่างนี้มาตั้งนานนมแล้ว จะเข้าไปข้างในบ้าน ได้อย่างง่าย ๆ นั้นก็คือทางปล่องไฟบนหลังคานั่นเองแหละ! " หมาป่าพาดบันไดยาว ไปตรงที่หลังคา แล้วจากนั้นมันก็ได้ปีนขึ้นไปที่ข้างบน และเมื่อพวกลูกหมูทั้งสาม ได้แลเห็น..น้องหมูตัวที่สามได้รีบพูดว่า 

" จุดไฟขึ้นที่เตาผิง ! เร็ว" หมาป่าต้องโดนลวกด้วยน้ำร้อน และได้รับบาดเจ็บสาหัสจนขนตามร่างกาย ของมันได้ร่วงออกจนเกือบจะหมด..และหลังจากนั้นหมาป่าก็ได้สำนึกและ หันมากลับตัวกลับใจเสียใหม่คือเป็นหมาป่าที่อ่อนโยน และอาศัยอยู่ในที่ของมัน อย่างสงบสุข ส่วนหมูผู้เป็นพี่ ๆ ทั้งสองตัวก็ตั้งใจจำเอาน้องหมูตัวสุดท้อง เป็นตัวอย่าง คือหันมาขยันหมั่นเพียรและไม่เกียจคร้าน ข้างฝ่ายแม่หมูก็ให้มีความสุข และพอใจเป็นอย่างมาก..ทุกตัวได้อาศัยอยู่อย่างมีความเกี่ยวข้องที่ดีต่อกันและกันตลอดมา.. 


นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า การเกียจคร้านไม่ได้ทำให้สบายจริงๆเลยแต่จะทำให้นำทุกข์ภัยมาสู่ตน ควรที่จะเป็นคนขยันดีกว่า


คลิ๊กที่ภาพ

Tag : คลิปวีดีโอ เรื่องลูกหมูสามตัว, ลูกหมูสามตัว, นิทานเรื่องลูกหมูสามตัว,

นิทานอีสป เรื่องอื่นๆ
อีสป นิทานอีสป เรื่อง สองเกลอกับ ขวาน

อีสป นิทานอีสป เรื่อง ตรอกจั่น

อีสป นิทานอีสป เรื่อง สามีผู้ใจดี

อีสป นิทานอีสป เรื่อง เเม่ปู สอนลูก

อีสป นิทานอีสป เรื่อง วัวหนุ่ม กับ วัวสาว

อีสป นิทานอีสป เรื่อง กบ เลือกนาย

อีสป เรื่อง เทียนแข่งแสง

อีสป เรื่อง ผู้ใหญ่ช่างสอน

อ่านนิทานอีสปทั้งหมดคลิ๊ก

คลิปนิทานอีสป
อีสป คลิปนิทานอีสป เรื่องนายพรานกับชาวประมง

อีสป คลิปนิทานอีสป เรื่องกบเลือกนาย

อีสป คลิปนิทานอีสป เรื่องหมากับเงา

อีสป คลิปนิทานอีสป ราชสีห์กับหนู

อีสป คลิปนิทานอีสป ลูกแกะหลงฝูงกับหมาป่า

อีสป คลิปนิทานอีสป เด็กชายกับฝูงกบ (ไทย + Eng)

อีสป คลิปนิทานอีสป เด็กเลี้ยงแกะ

อีสป คลิปนิทานอีสป มดกับนกพิราบ

ดูคลิปทั้งหมดคลิ๊ก



w3c  © Copyright 2010 rakjung.com All Right Reserved. Contact >> rakjung.com@hotmail.com